Plan pacingu na Boston Marathon

Nie, to zwodnicze. Trasa traci netto 231 m przy zysku 97 m, ale ten spadek jest skupiony na początku, a między 25 a 34 kilometrem czekają wzniesienia Newton, kończące się Heartbreak Hill. Wielu biegaczy rozbija się właśnie tam, bo zbyt szybki start na łatwiejszym terenie zostawia ich bez zapasów na wzgórza.

Heartbreak Hill wypada na 32-33 kilometrze, dokładnie tam, gdzie zapasy glikogenu są już na wykończeniu po wcześniejszych wzniesieniach Newton. Kluczowe jest niepowtarzanie błędu szybkiego startu na zbiegach z Hopkinton, bo każda sekunda zaoszczędzona na początku obraca się przeciw tobie właśnie na tym wzgórzu. Lepiej podejść do niego z rezerwą i przetrwać podejście, niż gonić czas przed nim.

Klasyczny negative split jest tu trudny do zrealizowania, bo druga połowa trasy zawiera główne wzniesienia, w tym Heartbreak Hill. Realistyczniejszy scenariusz to lekko pozytywny podział, gdzie pierwsza połowa jest szybsza dzięki zbiegom, a druga wolnieje przez wzgórza Newton, i to jest naturalna konsekwencja profilu, nie błąd w pacing.

Typowa temperatura w dniu wyścigu to około 9,5°C z wiatrem 12,9 km/h, czyli warunki chłodne, ale nie ekstremalne. Taki wiatr może odczuwalnie utrudniać biegowi na odkrytych odcinkach trasy, szczególnie w drugiej połowie, gdzie organizm jest już zmęczony wzgórzami.

Scream Tunnel wypada w okolicy półmaratonu trasy i jest znany z tego, że słychać go z odległości niemal mili w obie strony. To moment emocjonalnego przypływu energii, ale warto pamiętać, że kilka kilometrów później zaczynają się wzgórza Newton, więc entuzjazm z tego odcinka nie powinien przełożyć się na przyspieszenie tempa.